Gaýybana gürrüñ

Redaktor gardaş, “Mersedesli” “dost”,
Tükmenbaşy “şaýolundan” gatnaýan,
Saña iki agyz sözüm bar, rast,
Aýtmasam ynjalmaýan, ýatmaýan.

Dogry, diñlemersiñ, ret edersiñ,
“Mersedes” daşyndan aýdylan sözi.
Ýöne hiç unutma, baky däl “Mersiñ”,
Tañry karz berýär kirpigi, gözi...

Bilýän, oda ýazyp ýetdiñ sen “bagta”,
Ýene-de ýazmaly, galamyñ uçlap.
“Mersedes” ýetdirmez daş dursañ tagta,
Oýun bi, bir ýandan gelýärler puçlap.

“Mersedesiñ” içi gyşyna ýyly, --
Belki diýýäñ -- buz ýaganda ne işim?”
“Mersedesiñ” içi tomsuna salkyn,
Gara gün garybyñ syndyrar dişin!

“Mersedesiñ” içi üýtgeşik dünýe,
Çagalaryñ erni bir ýere gelmez.
“Mersedesiñ” daşy kösençlik, çöññe,
Garyp bolsañ – diýýäñ – göz-gaşyñ gülmez!”

Ikiçäk gürleşsek, boýunam alýañ,
“Bäş millýonyñ üç milýony tüwmaýak.”
Diýýäñ: “Gara basýar, gyryryp galýan,
Düýşümde depämde galgaýar taýak...”

Ýene ertir oda ýazýañ owadan,
“Alty aýda asyrlyk iş edildi!”
Habar gelýär, ajy habar, obadan,
“Pylan agañ egbar düşüp ýykyldy.”

Başyñy ýaýkaýañ, gynanýañ, dogry,
Ýöne basym unudýarsyñ gussany.
Gapyñda “Mersedes”, kisäñde ýumry,
Bir zatlar bar, kowýan gara tüssäni.

Içiñi gepledýäñ, “Şeýle-dä durmuş,
Haçan munda bolupmyşyn adalat?
Kim pul berse şolam buýurýar ýumuş,
Çyna däl, ýalana ýapylýar halat...”

“Mersedesli” gardaş, seret aýnadan,
Señki ýaly çaga, el serýär kişä.
Seniñ eneñ ýaly ene aglaýar,
Uýañ ýaly uýa düşýär pes işe...

“Meresdesli” gardaş, seret öñüñe,
Çukur, ulu çukur, gorp bar, belki.
Oña diñe düşer diýme pyýada,
Bir gün hökman nobat bolar seniñki!